DIVA.NYVA

Ik had vanochtend een probleempje. Om precies te zijn een outfit probleempje. Voor iemand die nooit problemen heeft met haar outfit in de ochtend (ik trek gewoon wat uit de kast) schrok ik hier nogal van. Ik heb de laatste tijd wel vaker problemen met mijn outfits, maar omdat ik negen van de tien keer bij mijn vriend slaap en daar dus ook alle fijne kleding ligt, weet ik het probleem snel op te lossen. Maar gisteren ben ik bij mijn ouders blijven slapen en dus moest ik vanochtend kiezen uit de kleding die ik hier heb liggen. Op zich niets mis mee, zou je denken. Er liggen hier heel veel leuke kledingstukken die ik heb met veel plezier heb gedragen. Precies, heb gedragen. Want wat het grote probleem is aan de kleding die ik bij mijn ouders heb liggen. Ik pas niets meer!! Doordat ik vaak bij mijn vriend slaap, daar de loszittende stretch achtige kledingstukken heb liggen, ben ik mij nooit echt bewust van het feit dat ik ‘iets’ ben gegroeid. Ik bedoel, dat ene fijnzittende korte broekje is gewoon onderop de stapel belandt. Die draag ik gewoon niet meer. Easy as that. Maar ja, helaas werd ik vanochtend toch even met de neus op de feiten gedrukt. Zelfs de grootste broek uit mijn garderobe zit te strak. Ik moest mij omkleden en mistte daardoor ook nog eens mijn bus (en daarom ook mijn trein). Doodongelukkig zat ik op mijn bed, hoe heeft het zover kunnen komen?
Read the rest of this entry »

Oud en nieuw. Het is er weer. Ik heb persoonlijk erg weinig met oud en nieuw. Ik zie het meer als een slap excuus om een feestje te pakken. En dat ga ik voor de verandering ook eens doen. Normaliter werk ik met oud en nieuw, maar dit jaar hoef ik eens niet te werken. Dus over een aantal uur sta ik met vriendlief en vrienden in de Westergas voor Amsterdam United. Gewoon een lekker feestje pakken op een doodnormale zaterdag, voor mij dan. Maar aan de andere kant…zo doodnormaal is vandaag niet echt. Traditiegetrouw overdenk ik op de laatste dag van het jaar altijd even het jaar ervoor. Nog nooit eerder heb ik dit gedaan met een grote lach, maar tevens met een hele zware traan.
Read the rest of this entry »

De regie van je leven ligt in je eigen hand. Dit is iets wat veel mensen niet beseffen. Natuurlijk zijn er bepaalde zaken die je niet in de hand hebt, je kan nou eenmaal niet alles in het leven controleren. Zo kan het zijn dat je ineens zwanger bent ook al was dit niet gepland (nee, ik ben niet zwanger), word je overvallen met een bepaalde ernstige ziekte waar je niets meer tegen kan doen (nee, ik ben ook niet ziek) of kom je plotseling -door wat voor een omstandigheid dan ook- ineens te overlijden (nee, ik ben niet..afijn, dat moge duidelijk zijn). Dit zijn zaken waar je weinig vat op hebt. Oké, ongewenste zwangerschappen kunnen worden voorkomen, maar zaken als ziekte, overlijden etc. zijn dingen die je helaas niet in de hand hebt. Toch heb je een groot deel van je leven in eigen hand. Door de keuzes die je maakt stippel je een bepaald pad voor je uit. Toch hebben mensen dat niet vaak door.
Read the rest of this entry »

Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus. Ik heb dat boek nog nooit gelezen, maar zonder het te lezen weet ik al dat er een wereld van verschil is tussen mannen en vrouwen. Ik heb het altijd wel geweten, maar omdat ik de commitment niet zo snel aan wilde gaan met een man in de afgelopen jaren, bleef het allemaal maar een beetje oppervlakkig. Daarnaast gedroeg ik mij als een halve man (er was soms niets vrouwelijks aan mij, behalve dan die paar lichamelijke aspecten) en ging ik om met mannen als one of the guys. Dus voor mij werd dat verschil mij nooit zo duidelijk. Natuurlijk dacht ik over bepaalde dingen anders, maar over het algemeen dacht ik gewoon lekker als de jongens en deed ik mee met de jongens. Maar ja. Toen werd ik ineens drie maanden geleden ‘de vriendin van’. Wat ik natuurlijk supertof vind, maar waar ik wel een beetje aan moet wennen. Met name vanwege het feit dat ik jarenlang one of the guys voor hem was en nu ineens zijn vriendin ben. Schijnbaar heb je dan andere rechten en plichten. Maar schijnbaar ga je dan ook ineens heel anders over zaken denken. De afgelopen maanden ben ik erachter gekomen dat ik al die jaren op Mars heb rondgelopen alsof ik er hoorde, maar dat mijn oorsprong toch op Venus ligt. En ik weet niet of ik daar wel zo blij mee ben.
Read the rest of this entry »

Ik denk dat ik voor het eerst verliefd was toen ik een jaar of vier was. Hij heette Niels en woonde bij ons in de buurt. Ik was hoteldebotel en Niels ook, tenminste dat denk ik. Ik weet nog dat ik een keer bij mijn moeder achterop zat en Niels kwam aangerend, hij had een hele mooie steen voor mij. Mijn moeder heeft al die jaren die steen voor mij bewaard. Ik weet ook nog dat Niels ineens was verhuisd en dat ik daardoor heel erg verdrietig was. Dat en het moment van die steen is eigenlijk het enige wat ik nog weet van Niels. Meer niet. Daarna volgden vele verliefdheden en vele gebroken harten. Nou ja, harten..mijn hart en vele gesprekken en analyses over ‘de liefde’. Een paar jaar geleden had ik een gesprek met een vriendin van mij hierover en ineens zei zij tegen mij: “Ja maar jij wordt zo vaak en zo makkelijk verliefd!” Dat heeft mij toen erg aan het denken gezet, want had ze gelijk? Werd ik inderdaad zo vaak verliefd? Of vond ik jongens gewoon vaak leuk? Wat verstond zij eigenlijk onder verliefd zijn? Maar nog belangrijker, wat versta ik onder verliefdheid?
Read the rest of this entry »